คุณค่าที่ฉันพบเจอ... :)))

posted on 15 Jun 2011 16:23 by pangieko
สวัสดีค่ะ
 
เจ้าของบล็อกหายไปนานทีเดียว ฮี่ๆๆๆ
 
 
ตลอดสามเดือนที่หายไปจากที่นี่ เราได้ไปพบกับสิ่งที่มีความหมาย ทำให้เรียนรู้ และเข้าใจในทางที่เราเลือกมากขึ้น
 
...
 
..
 
.
 
...พูดถึงเมื่อก่อน เราเป็นแค่เด็กที่ฝัน อยากจะมีฝัน
อ่านการ์ตูน เก็บเกียวแรงบันดาลใจ หวังแค่ว่าสักวันจะไปตามหาความฝันกะเค้ามั่ง
แล้ว... ความฝันของเราล่ะคืออะไร
แอบอิจฉา และยินดี กับคนที่มีความฝัน
และสงสัย เมื่อไหร่จะรู้สักทีนะเรา
 
 
 
และแล้วเวลาก้อผ่านไป ปล่อยให้ชีวิตไหลไปตามกระแสของโชคชะตา
 
เหอๆ สอบหมอก้อแล้วกัน
 
อ้าว สอบติดเว้ยเฮ้ย
 
เออ งั้นเรียนที่นี่แหละ
 
 
 
ชีวิต pre-clinic ก้อตะลอนๆ เรียนๆ เล่นๆ อ่านๆ มันก้อจะผ่านเอง
ใช้ชีวิต pre- clinic ได้คุ้มค่า ให้ไม่ต้องเสียใจกับมัน
 
 
 
และก้อผ่านไปครึ่งทาง...
 
 
 
 
อีกสามปีต่อไป ต้องพบกับชีวิตอีกรูปแบบ ต้องเจอคนไข้ ที่ไม่ใช่คนไข้ในกระดาษแบบที่ผ่านมา
กับคำถามที่ค้างคาใจมาตลอด 3 ปี ว่ามัน... จะใช่มั้ย? ว่าเรา...จะใช้ชีวิตต่อไปกับอาชีพนี้ได้ได้มั้ย?
 
 
คำถามนี้ คงมีคำตอบในอีกเร็ววัน
 
 
 
 
 
เริ่ม start ชั้น clinic [ปีสี่] ด้วย block มหาโหด medicine [อายุรกรรม] 
บล็อกที่ kill นักศึกษาแพทย์ ที่ทุกๆปีจะมีคนตกเยอะที่สุด ไม่มีการลดมาตรฐาน ไม่มีคำว่าปราณี
เรา ... ถึงกับปาดเหงื่อ ไหนจะต้องปรับตัวกับการเรียนชั้นคลินิก เอิ่มมม นี่เจอบล็อกนี้ก่อนเลยเหรอ
 
 
ต้องขยันที่สุดในชีวิต ,,, มีคนบอกเราว่าอย่างนั้น
 
 
เราเป็นลมในการ orentation วันแรก
เราเมื่อยมากกกกกกกกกกก กับการยืน round ward ดูคนไข้
เราป่วยในสัปดาห์แรกของการขึ้นวอร์ด
สมเพชตัวเองชะมัด
ซักประวัติก้อไม่เก่ง ตรวจร่างกายก้อไม่แม่น ทำอะไรก้อไม่ดี ทำอะไรตะกุกตะกัก ถ่วงขาถ่วงแข้งพี่ๆ extern พี่ๆ resident
เฮ้ออออ...อออ
 
มาดูกิจกรรมในแต่ละวันว่าเรียนหมออายุรกรรม มีอะไรรอเรามั่ง
 
 
คำอธิบาย... จะได้เข้าใจมากขึ้นนะจ๊ะ
ward = หอผู้ป่วย
round ward = คือการเดินดูผู้ป่วย ดูว่าวันนี้อาการเป็นยังงัย รักษาได้ผลมั้ย ซึ่งรายละเอียดปลีกย่อยลึกเกินอธิบาย เอาเป็นว่า คนไข้ 1 คนใช้เวลา 10-20 นาที เคสใหม่ก้อนานหน่อย คนไข้ในการดูแลก้อประมาณ 12-15 คนจ้ะ บางทีก้อมากกว่านี้นะ ระหว่าง round พี่ก้อจะสอนๆ ถามๆ ให้การบ้านให้เราไปหามา
ward work = ก้อตั้งแต่ย้อมสไลด์ ทำแผล ใส่สายสวน ใส่สายให้อาหาร บลาๆๆๆ
extern = นักศึกษาแพทย์ปีหก
resident = พี่ที่เรียนจบหมอแล้วมาต่อเฉพาะทาง ในที่นี้เป็น resident ปี1จ้ะ
cheif = resident ปี3 เป็นหัวหน้า ward จ้ะ
 
-ทุกๆวัน คุณต้องมาถึง ward ก่อน 7 โมงเช้า ดูคนไข้ที่คุณดูแล ตามแลบ รายงานพี่ extern
-จากนั้นเมื่อพี่ resident มาคุณต้องมา round กับพี่ รายงานสิ่งต่างๆ ที่พบในการดูคนไข้
-จากนั้น เมื่อพี่ cheif มา เราก้อต้อง round กับพี่ cheif
-บางวันที่อาจารย์มา ก้อต้อง round กับอาจารย์ เสร็จก้อเกือบๆ 11 โมงเช้า
-เมือเสร็จก้ออาจจะไปเรียน หรือ ทำ ward work  จากนั้นก้อจะเที่ยงพอดี ก้อไปกินข้าวซะ
-ตอนบ่ายก้อมาทำไปเรียน หรือ ทำ ward work
-ต่อจากนั้น round อีกทีประมาณเกือบๆ บ่ายสาม ตอนเย็นดีหน่อย round แค่สองรอบคือ พี่ resident กะพี่ cheif
-จากนั้นใครได้อยู่เวรก้อจงอยู่ต่อไปซะสี่ทุ่มค่อยกลับหอนะ ==" เออ เวรก้ออยู่ 1 วัน เว้น 3 วันค่ะ
 
นอกจากนี้ยังไม่รวมรายงานที่ใช้เวลาปั่นประมาณ 1 คืน,หาการบ้าน,อ่านหนังสือ
 
 
 
ทุกๆวัน วนๆไป
 
 
ทุกๆวัน ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
 
 
เวลาผ่านไป 1 วัน 1 อาทิตย์ 1 เดือน 2 เดือน และ 3 เดือน อย่างรวดเร็ว
 
 
พบพานกับอะไรทั้งหลายแบบ เครียด เหนื่อย สุข ทุกข์ สนุก หดหู่ ละเหี่ยใจ ปลื้มใจ เบื่อ เศร้า กดดัน
รู้สึกว่าสูญเสียความสุข และการเป็นตัวของตัวเองไปมากทีเดียว
เพื่อนที่สนิทๆ ก้อกระจัดกระจายไปอยู่บล็อคอื่นๆ เจอกันน้อยมาก เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ของตัวเอง เหงาจริงๆ
ได้คนพบความจริงของชีวิต คนที่หาย คนกำลังจะตาย คนที่ได้แต่เฝ้ามอง
ได้รู้ว่าเรามันก้อแค่เศษเสี้ยวเท่านั้น ยังไม่มีอะไรที่จะไปรักษาคนได้เลย ต้องเรียนให้มากๆ รู้ให้มากๆ
ได้รู้จักความหมายของคำว่า 'ขอบคุณ' พอได้ยินเองแล้วมันปลื้มใจแบบนี้เลยเหรอ
มีหลายครั้งที่มีน้ำตา มันเหนื่อย มันหนัก มันท้อ จนอยากจะพอ
บางครั้งก้อโทษตัวเองที่ขี้เกียจได้ขนาดนี้
ไม่เคยพร้อม ไม่เคยมีความรู้พอที่จะไปสอบได้
บางคราวที่ไม่เข้าใจกับใครบางคน จนมาเป็นผลในเศร้าๆในแต่ละวัน
แต่ก้อยังมีคนที่เดินข้างๆ คอยสอน คอยบอก คอยแนะนำ คอยเป็นกำลังใจให้
 
 
 
เจออะไรมาหลายอย่างจิงๆตลอดสามเดือนนี้
 
 
 
แต่ก้อแปลกนะ เรากลับรู้สึกว่าเราได้อะไรมาจาก medicine เยอะเลย
อย่างน้อย ตอนนี้คำถามที่เราเฝ้าถามตัวเองมาตลอดสามปีมันก้อเริ่มจะมองเห็นคำตอบ
เราก้อไม่ได้รู้สึกแย่กับสิ่งที่เป็นอยู่ ตรงกันข้าม กับรู้สึกดีด้วยซ้ำ
มีความสุขเวลาได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ
ดีใจนะ เวลาเห็นเค้าหาย
มัน ...ใช่ รึป่าวนะ  :)))
 
 
medicine มอบอะไรหลายอย่างให้เราเหลือเกิน... ดีจังที่ได้เรียนเป็น block แรก
 
 

 
เราเองอาจไม่ใช่คนที่มีเป้าหมายในชีวิตอันยิ่งใหญ่ ไม่ได้มีความฝันยิ่งใหญ่ ไม่ได้มีเป้าหมายไกลๆ
ทุกวันนี้ ใช้ชีวิตโดยตั้งเป้าหมายสั้นๆ จุดต่อจุด  ก้าวเดิน ก้าวไปเรื่อยๆ แต่จุดเหล่านั้นเมื่อต่อกันมันก้อเป็น 'เส้นทาง' ที่เราเดินผ่านมา
อืม ก้อเราไม่ใช่คนเดินเร็วเท่าไหร่นี่น่ะ บางทีก้อ 'หยุด' เพื่อมองสิ่งรอบข้าง คนรอบข้าง
 
 
 
จากนี้ก้อคงเดินต่อไป...
 
 
 
จุดหมายต่อไปคือผ่านการสอบศุกร์นี้ค่ะ จากนั้นก้อกลับบ้านไปหาครอบครัว
ฮ่าๆ จุดหมายนี้สั้นจังเนอะ^^
 
 
ขอบคุณ ward 4ก , รพศ, สว ที่ทำให้เราค้นพบคุณค่าเหล่านี้
ขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่าน อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์สตาฟวอร์ด ผู้ให้ความรู้ทั้งหลาย
ขอบคุณพี่cheif พี่resident ที่คอยสอนพวกเรา อดทนในความไม่เอาไหน และเลี้ยงข้าวเรา ฮี่ๆ
ขอบคุณพี่ๆ extern พี่ปีห้า ผู้แสนใจดี และเข้าใจน้องๆ
ขอบคุณคนไข้ทุกท่าน ทุกคนคือ 'ครู' ของเรา
ขอบคุณเพื่อนๆร่วมกลุ่ม ผู้ร่วมชะตา ร่วมเรียน ร่วมกิน โฮะๆ อยู่ด้วยกันตั้งสามเดือนเนอะเรา
ขอบคุณพี่เชน แม้บางคราวที่ไม่เข้าใจ แต่ ก้อจะ เข้าใจและยอมรับนะ ขอบคุณกำลังใจดีๆ สู้ๆเหมือนกันนะคะ
 
ขอบคุณพ่อ แม่ ป๊อป การมีครอบครัวมันอุ่นใจ สุขใจอย่างนี้นี่เอง ทำเอา มีกำลังใจก้าวเดินเลยค่ะ
ขอบคุณ medicine ... มากๆเลย ^^
 
ฮี่ๆได้ B+ แหละ :)))
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++
 
-ตอนนี้อยู่บล็อกชิลๆค่ะ rehab = re-happy
-กลับมาอ่านการ์ตูนแล้ว ช่างมีความสุขกับการได้ทำตามใจเสียจริง รักลูฟี่นะ รักยังงัย ก้อยังยั่งงั้น ขอบคุณที่เป็นแรงบันดาลใจให้เรา ฮี่ๆๆๆๆ
-คนเราก้อแปลก ยิ่งว่าง ยิ่งขี้เกียจ
-ตอนนี้มาอยู่โรงบาลศูนย์ค่า หาข้าวกินยากมากกกกกก ฮึ่ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
-รู้สึกว่า medicine สอนให้เราเด็ดขาดขึ้นเยอะนะ ฮ่าๆๆๆๆ
-เอ้า ฝากเพลงนี้ค่ะ
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

extern ตอนแรกมองแว๊บๆ ผ่านๆ นึกว่าเกี่ยวไรกับ exteen พอสังเกตดีๆ อ้าว ไม่ใช่นิ อิอิ

อ่านแล้วรู้สึกถึงความพยายามที่ต้องมีอย่างมาก
ของแป้งเลย พยายามเข้านะจ๊ะ นักศึกษาแพทย์
มาครึ่งทางแล้ว..ผ่านไปสามปี เหลืออีกสามปี double wink

#4 By Mr.P on 2011-06-16 19:35

อยากได้บ้างงงงงงง

#3 By htam (202.12.97.119) on 2011-06-16 06:03

สู้ๆเน้อปานตา เป็นกำลังใจให้ตลอดละ surprised smile
อ่านบลอคทีไรก็เห็นเหนื่อยตลอดเลย sad smile

เลยรู้สึกว่าตัวเองแอบสบายไปเลยแฮะ - -
ยังไงๆก็ไฟท์ๆๆ!!
confused smile เก่งมากค่ะๆ ได้ B+ แหน่ะๆ สุดยอดมาก ^^

สู้ๆน๊า ชีวิต clinic มันมีเสน่ห์จริงๆ 555

ps. เด๋วจะแอบมาอ่านบ่อยๆน๊ะ question

#1 By (: Pattie * (180.183.69.49) on 2011-06-15 23:01